The Legend of Hercules (2014)

English Here ...

Genre
: Actie/Avontuur
Land : VS
 
Cast
:
Kellan Lutz : Hercules
Liam McIntyre : Sotiris
Gaia Weiss : Hebe

Regisseur
:
Renny Harlin

Korte Inhoud

Een jonge legerkapitein wordt een goede vriend van Hercules , de zoon van de oppergod Zeus. Maar nadat een slechte koning hen misleidt, worden Hercules en de kapitein in slavernij verkocht en moeten ze zij aan zij vechten om hun vrijheid terug te verdienen.

Mijn mening

“I declare to you that I love another; he’s the reason I want to wake up in the morning, embrace the day, if your sword wound him and his face was unrecognizable to me, I will love him. If his tongue was cut from his throat, and I hadn’t his voice to delight me, I would love him. And if you make only a memory of him, I would love him even more eternally. That’s what you have to look forward to”.

“The Legend of Hercules” heeft nu eens in de verste verte niks te maken met die legende van Hercules (Of Herakles zoals de Grieken hem noemen) zoals we die kennen uit de Griekse Mythologie. Ik kan me nog herinneren dat ik als klein jongetje naar de plaatselijke bibliotheek ging en terug thuis kwam met een prentenboek over de 12 werken van Hercules. Deze prentenboek was zo reusachtige, dat als ik deze aan het bewonderen was, niemand mij nog kon zien zitten. En daarin zag ik Hercules een leeuw van Nemea en de veelkoppige slang Hydra verslaan, een Erymantisch zwijn vangen, de stallen van Augius schoonmaken met behulp van een rivier,de vleesetende paarden van Diomedes ophalen en de hellehond Cerberus uit de onderwereld ontvoeren. Heroïsche heldendaden die me toen tot de verbeelding spraken. En nu nog trouwens. Maar daarvan is in deze Griekse tragedie (triestige bedoening dus) niet veel te merken.


Uiteindelijk is het een zielig samenraapsel van thema's uit verschillende films. Een klein beetje uit "Pompeii" waarin ook sprake was over een verboden liefde tussen een prinses en een slaaf die moest aantreden als gladiator op de spelen in Pompeii. De vechtscènes waren een zwak afkooksel van "300 : Rise of an Empire" en "300" zelf. Vooral door het gebruik van slow motion effecten. Een vergelijking met “Gladiator” is ook niet ver af. En het einde heeft dan veel weg van een kindermatinee op zaterdagmiddag waarbij tekenfilms van mythologische superhelden zoals “He-Man : Masters of the Universe” eindeloos worden getoond. Flauw, inspiratieloos en weinig legendarisch. Het enige indrukwekkende in deze film was de borstkast van Kellan Lutz, die Hercules vertolkt. Misschien kan dit wel indruk maken bij tiener trienen die zich vergapen aan het gespierde mannelijk vlees. Op mij maakte het minder indruk dan een lekker knapperig gebakken piepkuikentje op mijn bord tijdens het middagmaal.


In 1200BC valt koning Amphitryon het koninkrijk Argos aan. Het komt tot een gevecht tussen hem en zijn rivaal koning Galenus. Na zijn overwinning op Galenus wordt het koninkrijk Argos geannexeerd en Amphitryon draagt deze overwinning op aan zijn vrouw Alcmene. Alcmene is echter verontwaardigd over de dorst naar macht die haar man uitstraalt. Die avond vraagt ze Hera, de vrouw van Zeus, voor hulp. Hera verschijnt uiteindelijk en voorspeld dat ze een zoon zal baren van Zeus. Hercules (Zijn vader noemt hem echter Alcides) wordt geboren. Na 20 jaar is Hercules uitgegroeid tot een knappe gespierde jongeman die verliefd is op de lieftallige Hebe. Op het moment dat ze het nieuws krijgen dat Hebe uitgehuwelijkt zal worden aan Iphicles, de oudere broer van Hercules, proberen de twee te vluchten. Ze worden echter gegrepen en Hercules wordt door zijn vader op een strafexpeditie gestuurd naar Egypte, hopend dat hij het er niet levend vanaf zal brengen. Uiteindelijk blijkt het een opgezet plan te zijn, waarbij het regiment in een valstrik lopen en Hercules en de trouwe Sotiris overblijven. Ze worden verkocht als slaven om te vechten als gladiatoren. Hercules doet er nu alles aan om bij de derde maan terug te keren naar Tires om het huwelijk tussen zijn oudere broer en zijn geliefde Hebe tegen te houden.


Qua originaliteit zal dit verhaal niet snel ergens een prijs wegkapen. Qua SE’s is het ook al niet veel soeps. Het gevecht dat Hercules aangaat met een leeuw in het begin van de film ziet er voor een aantal seconden veelbelovend uit, maar de geanimeerde leeuw heeft hetzelfde uitzicht als de gecomputeriseerde beelden uit "Jumanji" van 1985. Niet echt een vooruitgang dus. De gladiatorgevechten konden me toch een beetje bekoren. Maar toch was het een enorme teleurstelling uiteindelijk. Het gevecht dat Hercules moest aangaan met 6 nog nooit verslagen gladiatoren was iets waar ik naar uitkeek. Maar het was precies alsof Zeus himself zich er mee ging bemoeien, want op dat moment brak er bij ons een onweer uit. Bij de eerste bliksemschicht werd ik eventjes afgeleid, waarna ik het hele gedoe terug moest spoelen want het fantastische heroïsche gevecht was al achter de rug. Ook nog eens vermelden dat diegenen die niet echt goed tegen bloed kunnen, zich niet al te veel zorgen moeten maken, want daar is nu eens in deze film geen spatje van te zien. Volgens mij zaten ze door hun voorraad nepbloed na het maken van “300 : Rise of an Empire”.


Nog enkele dingen waar ik over moest gniffelen of me over ergerde. Volgens mij was Amphitryon redelijk slechtziend of verblind door woede. De avond dat Zeus op bezoek komt bij Alcmene om Hercules te verwekken (wat met redelijk veel wind gepaard gaat en me deed denken aan “The Entity”), betrapt hij zijn vrouw bij deze bovennatuurlijke daad. En ondanks dat het over een grote lege slaapruimte gaat , waarbij je bijna onmogelijk ongezien zou kunnen wegglippen, geeft Amphitryon toch orders om op zoek te gaan naar de onbekende persoon. Als je afgaat op de uitleg van Alcmene was deze bevruchting ook niet niks : “Zeus came into my bed and blasted me with his seed to spawn a son to end your reign.”


Op het moment dat Hercules en Hebe elkaar terug ontmoeten bij het meertje kreeg ik algauw een deja vu gevoel door die rondvliegende pluisjes. Ook iets waarover ik me ergerde tijdens “300 : Rise of an Empire”. En het eindgevecht met het bliksemende zwaard, waarbij honderden soldaten werden neergebliksemd, en het daaropvolgend gevecht dat Hercules met zijn vader uitvocht, was een beetje bij de haren getrokken. Het leek wel zo’n Jean-Claude Vandamme scenario, waarbij de held eerst eens wat moet incasseren voordat hij de overwinning opeist.


De vertolkingen zijn ook redelijk beperkt en nietszeggend. Kellan Lutz ziet er schrikbarend gespierd uit en Scott Adkins ziet er eerder een triestig rondkijkende koning uit i.p.v. een vreeswekkende heerser. Misschien komt het door de overdosis aan sandalenfilms de laatste tijd waardoor ik niet zo onder de indruk was van deze “Hercules”-remake. Het enigste wow-gevoel had ik bij de openingsscene waarbij de camera opduikt uit het water, over een slagveld met aanstormende soldaten zwiert en dan tussen de verdedigende boogschutters doorzwiept . Een schitterend moment. Maar dit niveau werd niet de hele film aangehouden. De rest is een opeenstapeling van oudbakken en zoutloze situaties. Hopelijk is “Hercules” met Dwayne Johnson, die in de loop van dit jaar uitkomt, van een ander kaliber.



Het verdict 2/10
Links : IMDB , Moviemeter
Share on Google Plus

About Peter Pluymers

I'm Peter, 49 years and living in Belgium. I'm married with Veronika and together we have two lovely kids , Karolien (5y) and Filip (3y) I'm a big movie-fan. That's why I created a blog on blogger. It's fun writing for it. This is the adress and here you'll find the English version. Day by day you'll see new movies being added to it. A suggestion or a correction is always welcome, since my English isn't that perfect :)
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 reacties :

Een reactie plaatsen