Anarchy Parlor (2014)




English here ...

Genre
: Horror
Land : Lithuania

Cast
:
Robert LaSardo : Artist
Sara Fabel : Uta
Tiffany DeMarco : Amy

Regisseur
: Devon Downs

Korte Inhoud

Zes jonge studenten zijn druk bezig met vakantie vieren en feesten in Oost-Europa. Het blijft echter geen feest. De studenten raken ongewild verstrikt in lokale, duistere zaken en krijgen daarmee meer dan ze om gevraagd hebben.


My opinion  

“The Yakuza got it all wrong.
Skinning a dead man’s body only wounds the canvas.
Elasticity is gone.”


Ik hou wel eens van een horror film uit het sub-genre “torture-porn”. Ergens las ik voordat ik deze film ging kijken dat het “a gory, gruesome black comedy horror flick” zou zijn. Wel om eerlijk te zijn was het toch wel een enorme teleurstelling. Het is inderdaad een “torture-porn” behalve dat de gebruikte folteringen toch wel echt soft zijn (of je moet al levenslang niets anders gekeken hebben dan “The little house on the prairie”). Daarnaast wordt er regelmatig redelijk wat vrouwelijk naakt in beeld gebracht zodanig dat het wel op een soft-porno begint te lijken. Qua folteringen mocht het voor mij wat extravaganter zijn en qua vrouwelijk naakt (wat trouwens totaal niets bijbracht aan het verhaal) mocht het van mij wat minder expliciet zijn (Niet dat ik preuts ben of zo, maar als ik een horror film kijk, wil ik geen halfbakken porno voorgeschoteld krijgen).


Amy (Tiffany DeMarco), Jesse (Jordan James Smith), Kelly (Claire Garvey), Kevin (Anthony Del Negro), Brock (Ben Whalen) en Stephanie (Beth Humphreys) zijn 6 vrienden die tijdens de zomervakantie doorheen Europa trekken en besluiten om een tussenstop toe te voegen. Litouwen. Hun voornaamste activiteiten tijdens hun verblijf in dit waarschijnlijk rijkelijk van cultuur voorziene land, omhelst voornamelijk nachtenlang feestvieren, het consumeren van liters alcoholische dranken en een poging om de gehele Kamasutra uit te proberen. Brock, een brok energie als het op drinken en meisjes versieren aankomt, ontmoet tijdens een avondje stappen de excentrieke, wilde, getatoeëerde vamp Uta (Sara Fabel) die hen uitnodigt voor een privéfeestje in een tatoeageshop genaamd “The Parlor”, waar ze in de leer is bij “The Artist”, een expert op het gebied van tatoeages. Brock ziet dit wel zitten en Amy vergezelt hem met het plan om een tatoeage te laten zetten als aandenken. Ze komen echter gauw te weten dat “The Artist” een eeuwenoude traditie in ere houdt met een procedure die wat meer inhoudt dan gewoonweg een vlindertje tatoeëren.

 
Allereerst wil ik toch iets kwijt over datgene wat me echt enorm enerveert in films. Als het noodzakelijk is om bepaalde scenes te voorzien, gelokaliseerd in een dansgelegenheid of disco, is het dan zo moeilijk om een menigte samen te stellen die in staat is om ritmisch te dansen op de muziek ? Ik begrijp wel dat niet iedereen beschikt over het talent van een Fred Astaire, maar een hele dansvloer of gebouw vol totaal uit het ritme dansende stijve harken is wel een beetje teveel van het goede. Als je er begint op te letten, is het best storend. Laat de volgende keer een buslading vol tieners uit de lokale dancing aanrukken, en deze scene zal geloofwaardiger en realistischer overkomen. Dat alleen al was een veeg teken over het niveau van deze film. Een volgend slecht teken is het fenomeen vrouwelijk naakt (of het moet functioneel zijn voor de film) dat te pas en te onpas wordt getoond. Ik herinner me nog “The Sacred”. Een verschrikkelijk slechte horror waar ook soft erotische scenes in werden gebruikt. In mijn ogen is dit een slimme manier om het erbarmelijke verhaal te camoufleren. En in “Anarchy Parlor” waren de dames redelijk goed geschapen om de minpuntjes te bedekken. Google maar eens naar afbeeldingen van Beth Humphreys en je ziet direct wat ik bedoel. Welke carrière deze dame voor ogen heeft is overduidelijk. (en haar derrière mag er ook wezen). Ook Joey Fisher is zo’n wellustige dame die meer plaats heeft voor bloempotten op haar balkon, dan ik hier thuis. Had “The Artist” haar gebruikt dan kon hij met gemak “De Nachtwacht” van Rembrandt reproduceren.
 
Is er dan niks positiefs te vermelden. Natuurlijk wel. De charismatische en demonisch uitziende Robert “Death Race” LaSardo was een schot in de roos. Uiteraard is zijn fysieke verschijning uitermate geschikt voor deze film die de kunst van tatoeëren verbindt met bloederige eeuwenoude tradities. De man is zelf een wandelend wandtapijt. Maar bovenal zijn innemende persoonlijkheid en de onverschilligheid in zijn daden is uitermate griezelig. De conversatie tussen hem en Amy is zonder twijfel het beste uit de hele film. Als gelijkgezinde zie je ook nog Sara Fabel, een bekende artieste op tatoeage gebied, die toch wel een energieke rol speelt en zelf een  ravissante verschijning is met die lange blonde manen en sensueel lichaam bedekt met slingerende tatoeages. Alleen het acteren ligt haar niet zo. Het lijkt allemaal zo overdreven en geforceerd. En Tiffany DeMarco was ook niet slecht als Amy behalve dat ze wel vreselijk in herhaling viel met haar “You’re sick/Let us go/Fuck you”-quotes. De rest was verwaarloosbaar slachtoffermateriaal. Een bende verwende en vreselijk vervelende tieners wiens intellectueel niveau merendeels op een laag pitje stond.


Ben je een fervente fan van dit genre, dan zal dit wel verplicht kijkvoer zijn. Maar de “Artist” verwoorde het zelf al toen hij in een filosofische bui zijn ongenoegen uitte over de kunst van tatoeëren. Ooit was je laten tatoeëren een statement en een manier om je te onderscheiden van een conventionele maatschappij, terwijl het nu een modegimmick is geworden. De uiteindelijke boodschap en gedachtegoed dat achter het fenomeen tatoeage zat, is in de jaren verwaterd. Uiteindelijk zou je dit verwijt kunnen doortrekken naar films zoals “Anarchy Parlor”. De eerste torture-porns (waaronder is “Hostel” en “Saw” toch reken) zijn in de loop der jaren opgevolgd door een resem wanproducten die profiteren van het succes van eerdere succesvolle films. Metaforisch kan je dus zeggen dat “Anarchy Parlor” een vlindertje is onder de “torture-porn” films. Jammer !

 
Het Verdict 3/10 
Links : IMDB
, Moviemeter   


Share on Google Plus

About Peter Pluymers

I'm Peter, 49 years and living in Belgium. I'm married with Veronika and together we have two lovely kids , Karolien (5y) and Filip (3y) I'm a big movie-fan. That's why I created a blog on blogger. It's fun writing for it. This is the adress and here you'll find the English version. Day by day you'll see new movies being added to it. A suggestion or a correction is always welcome, since my English isn't that perfect :)
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 reacties :

Een reactie plaatsen