Hampstead (2017)

 English HereKorte Inhoud 

Hampstead Village, Londen. De Amerikaanse weduwe Emily Waters kan zich moeilijk focussen op de dingen die aandacht nodig hebben, haar mooie appartement, haar financiën en haar zoon. Ondanks de hulp van haar goede vriendin Fiona wil ze niet toegeven aan het feit dat ze door het leven zwerft zonder na te denken over haar toekomst. Op een dag ziet ze vanuit haar raam een vervallen schuur die bewoond lijkt te worden door een slordige man. Ze is getuige van een aanval op hem door een groep professionele misdadigers. Geschokt belt ze de politie en wacht op hulp. De volgende dag besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan in de bossen.

Genre : Komedie/Romantiek
Land : UK/Belgie


Cast : 
Diane Keaton : Emily Walters
Brendan Gleeson : Donald Horner
James Norton : Philip


Regisseur :Joel Hopkins

Mijn mening 
 
“Do you drink too much all the time?
No, only when I drink.”

 
Lig je wat zorgeloos te relaxen in je zetel op een zaterdagavond en heb je eigenlijk geen energie om iets nuttigs te verrichten, dan zal dat zeker niet verbeteren na het bekijken van deze romantische komedie die zich afspeelt in de buurt van het park Hampstead Heath. De gehele film verloopt in een gezapig tempo en vertelt over de zonderlinge relatie tussen Emily (Diane Keaton) en Donald (Brendan Gleeson). Emily is een weduwe van middelbare leeftijd die een respectabel flatgebouw betrekt tegenover het park van Hampstead. Donald is een eigenzinnige landloper die in dat park een eigen schamel stulpje heeft gebouwd, zijn eigen aardappelen en wortelen teelt en in de plaatselijke vijver zijn middagmaal bijeen vist. De twee verhouden zich als yin en yang. Emily zit met geldzorgen na het overlijden van haar man die haar opgescheept heeft met een immense schuldenberg, werkt als vrijwilligster in een klerenwinkel van Oxfam en is redelijk sociaal geëngageerd. Donald daarentegen maakt zich totaal geen zorgen over geld en heeft liefst van al dat iedereen hem met rust laat. In zijn ogen bestaat de rest van de gemeenschap uit op geld beluste egocentrische betweters die zijn eigenzinnige levensstijl niet begrijpen en appreciëren.


Voordeel van films zoals “Hampstead” is dat je er heet noch koud van wordt. Je krijgt er wel zo’n warm en gelukzalig gevoel van en je hersencellen blijven gespaard van een uitputtende inspanning. Mijn beslommeringen over “de verwondering” bij het bekijken van een film (lees mijn review bij “Paddington 2” nog maar eens) is bij deze film helemaal niet van toepassing, want echt verrassend is deze film niet. De titelkeuze is nogal evident. En als Emily totaal onbewust door een verrekijker kijkt vanuit het zolderraam en zo de blote bast van een badende Donald ontwaart, weet je al direct wat de geitenwollensokken activiste van plan is. Wat volgt is een aaneenrijging van aandoenlijke conversaties en voorspelbare misverstanden. Gelukkig vervalt het niet in romantische excessen en zijn we gewoon getuige van een zich ontluikende innige vriendschap tussen twee individuen die zo hun eigen persoonlijke problemen hebben. De één slaagt er niet in om de eindjes aan elkaar te knopen op financieel vlak en haar roddelende high-society buurvrouw tracht haar te koppelen aan een accountant. De andere wordt met zachte drang gemaand zijn pand te verlaten of er hangt hem een gerechtelijke procedure te wachten. Tja, ook al overduidelijk hoe dit zich gaat oplossen.


Ik zie Diane Keaton enorm graag spelen. In elke film is ze de verpersoonlijking van zo’n oergezellig, enorm aanhankelijk en knuffelbaar bejaard moedertje. Zo’n oudere dame die er immens vriendelijk, hulpvaardig en lekker ouderwets uitziet. En op dat vlak is ze natuurlijk ook de correcte keuze om het personage Emily in deze niet verrassende film te spelen. Want om eerlijk te zijn lijkt het wel alsof Diane Keaton telkens zichzelf speelt. Ik ben er zeker van dat Diane Keaton in het echte leven een gelijkaardig karakter heeft als haar personages. Brendan Gleeson daarentegen was een genot om naar te kijken. Een baardige tuinkabouter die soms de brompot uithangt maar naderhand toch blijk geeft te beschikken over een peperkoeken hart. Ook al lijkt het een koddig koppel die niet echt bijeen horen, kan ik toch begrijpen dat iemand als Emily kan bezwijken voor de soms verborgen charmes van Donald.


Blijkbaar is het verhaal gebaseerd op echt gebeurde feiten maar zijn er enkele zaken een beetje geromantiseerd en verzonnen. Het geheel liet me terugdenken aan “5 Flights up” waar Diane Keaton naast Morgan Freeman ook vastgoedproblemen had. “Hampstead” is zoals sommige huishoudelijke taken. Je moet ze niet perse uitvoeren, maar als je jezelf toch zover kunt brengen om het doen, kan het geen kwaad. Het is dus geen vereiste om deze doorsnee, gemoedelijke romantische komedie te kijken. Maar zou je het toch doen, dan zal het niet lijken alsof je je kostbare tijd verprutst hebt. 


Het Verdict 5/10
Links : IMDB, Moviemeter

Hampstead (2017) on IMDb
Share on Google Plus

About Peter Pluymers

I'm Peter, born in 1966 and living in Belgium. I'm married with Veronika and together we have two lovely kids , Karolien and Filip. I'm a big movie-fan. That's why I created a blog on blogger. It's fun writing for it. This is the adress and here you'll find the English version. Day by day you'll see new movies being added to it. A suggestion or a correction is always welcome, since my English isn't that perfect :)
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 reacties :

Een reactie posten