The house with a clock in its walls (2018)

 Engish HereKorte Inhoud 

Het midden van de 20ste eeuw. Een jonge wees, Lewis Barnavelt genaamd, komt te wonen bij zijn oom Jonathan in zijn krakende oude huis. Het is echter geen gewoon huis, maar een huis waar de meubels, de glas-in-loodramen en andere aspecten ervan tot leven komen, evenals het kloppende hart dat zich in het midden bevindt en de macht heeft om de wereld te beëindigen.

Genre : Familie/Fantasy/Komedie
Land : VS/India/Canada

Cast
Owen Vaccaro : Lewis Barnavelt
Jack Black : Jonathan Barnavelt
Cate Blanchett : Florence Zimmerman
Kyle MacLachlan : Isaac Izard

Regisseur 
Eli Roth


Mijn mening 

You can eat cookies till you throw up, for all I care.
You'll see... things are...quite different here.
Als je “Goosebumps” hebt gezien, waar Jack Black ook al de hoofdrol opeiste, dan kan je eigenlijk identiek hetzelfde verwachten. Een op kindermaat gemaakte griezelfilm waar ik na bepaalde tijd met hetzelfde gevoel naar keek. Het is allemaal een beetje teveel van het goede. Aanvankelijk was het waarschijnlijk de bedoeling dat het niet al te eng zou zijn. Het magische en mysterieuze zou moeten overheersen. Dat was het ook de eerste helft. En ik moet toegeven dat ik een zwak heb voor zulk type films. Deze “The House with a clock in its walls” deed me terugdenken aan de wonderbaarlijke films van “Harry Potter”. Ook hier gaat het over een weesjongetje dat in een pleeggezin terechtkomt en blijkbaar magie in zijn DNA heeft zitten. Zelf ziet Lewis (Owen Vaccaro) er uit als Henry uit “The book of Henry”. Ook zo’n buitenbeentje met een vliegeniersbrilletje op. Maar halfweg ontspoorde het een beetje en zag het nogal overdreven, absurd en grotesk uit.


Zoals ik al aanhaalde, is het eerste deel hoogst vermakelijk. Lewis wordt geïntroduceerd en maakt vervolgens kennis met oom Jonathan Barnavelt (Jack Black) en diens buurvrouw Florence Zimmerman (Cate Blanchett). En vanzelfsprekend is er dan het reusachtig Victoriaans uitziend huis met zijn spookachtige contouren. Als toeschouwer merk je dat het er niet echt pluis is en dat er te pas en te onpas bepaalde zaken tot leven komen. Iets dat Lewis pas naderhand ontdekt. Vervolgens zien we hoe het Lewis vergaat op zijn nieuwe school en hoe hij bevriend raakt met Tarby (Sunny Suljic), de populaire jongen die kortstondig de populariteit van Lewis omhoog krikt. Dit alles wordt met de nodige humor gebracht en is hoogst entertainend voor jong en oud. Zelfs de aanwezigheid van Jack Black was nog te pruimen. Ik ben niet echt een grote fan van Black’s humor. Meestal is het flauw en belachelijk overdreven. Daarom dat een gelijksoortige scene met de struikachtige leeuw die zijn darmflora niet onder controle heeft, wel drie keer werd opgevoerd. Flauw en overdreven.


Maar over het algemeen was het toch genieten. En hetgeen me het meest amuseerde was het constant gekibbel tussen oom Barnavelt en Mevrouw Zimmerman. Dat verveelde nu eens echt nooit. En dan waren er plotsklaps brakende pompoenen, creepy marionetten en de verrijzenis van de kwaadaardige Warlock Isaac (Kyle MacLachlan) en zijn illustere vrouw Selena (Renée Elise Goldsberry). En alles draait uiteindelijk rond een uiterst goed verborgen klok ergens in het huis van oom Barnavelt. Ondanks dat er een talentrijke tovenaar en tovenares aanwezig is, lijkt het vinden van deze klok een onmogelijke taak en is oom Barnavelt genoodzaakt om andere hulpmiddelen te gebruiken. Zoals een stevig houweel bijvoorbeeld waarmee hij muren begint te slopen in het midden van de nacht. En de manier waarop het probleem werd aangepakt, vond ik ook een gemakkelijkheidsoplossing. Blijkbaar was de fantasie van de scriptschrijvers uitgeput.
 

Nee, echt onder de indruk was ik niet. Het zag er misschien wel visueel piekfijn en uiterst verzorgd uit, maar zo betoverend als pakweg “Harry Potter” werd het nooit. Cate Blanchett was misschien wel het enige hoogtepunt in deze kinder-fantasyfilm. Ze had precies zo’n Mary Poppins uitstraling. De film is wel perfect om de fantasie van 8-jarigen te stimuleren. Ze moeten dan wel het hyperactieve gedoe van Jack Black erbij nemen. Is het door de onhandige manier waarmee horror-regisseur Eli Roth dit project heeft aangepakt? Of is het door de drukdoenerij en flauwe humor van Jack Black? Of was het de laserstraal-schietende-paraplu Cate Blanchett die het vergalde? 


Mijn interesse verdween in ieder geval en maakte plaats voor ergernis en regelmatig hoofdschudden. Het enige waar ik op hoopte was dat die verdomde klok die een bedreiging vormde voor ons universum zo snel mogelijk gevonden werd. En nog belangrijker. Dat de andere boekdelen, geschreven door John Bellairs, niet ook worden verfilmd. Na “A wrinkle in Time” en deze film, ga ik toch eventjes fantasyfilms voor kinderen mijden. ’t Is goed geweest.



Het Verdict 4/10
Links : IMDB, Moviemeter

The House with a Clock in Its Walls (2018) on IMDb
Share on Google Plus

About Peter Pluymers

I'm Peter, born in 1966 and living in Belgium. I'm married with Veronika and together we have two lovely kids , Karolien and Filip. I'm a big movie-fan. That's why I created a blog on blogger. It's fun writing for it. This is the adress and here you'll find the English version. Day by day you'll see new movies being added to it. A suggestion or a correction is always welcome, since my English isn't that perfect :)
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 reacties :

Een reactie posten