Korte Inhoud
Franny is een rijke excentriekeling. Wanneer een goede vriend van
hem sterft mengt hij zich in het leven van diens dochter en
haar nieuwe echtgenoot. Op die manier probeert hij het leven dat
hij eens leidde te herbeleven.
Genre : Drama
Land : VS
Cast :
Richard Gere : Franny
Dakota Fanning : Olivia
Theo James : Luke
Regisseur : Andrew Renzi
Mijn mening
“Did
you buy my house ?
I bought it for the three of you.
Welcome.”
Ik ben nooit een grote fan van Richard Gere geweest. Ik associeer hem
altijd met doorsnee films die zich vooral situeren in het genre drama en
komedie waar dan ook nog eens steevast een lik romantiek bij komt
kijken. De verschijning Gere leent zich dan ook perfect voor zulke
films. Een charismatisch persoon met de juiste looks. Begerenswaardig
schoonzoonmateriaal die indertijd menig vrouwenhart sneller deed slaan.
Na “Pretty Woman” was een film met Gere voor mij een te mijden film. Alhoewel ik “The mothman Prophecies”
toch wel een kans wil geven. En ondanks zijn gevorderde leeftijd ziet
deze 67 jarige ex-gigolo er nog altijd verrassend frivool en
aantrekkelijk uit. Misschien dat je nu wel zijn aanbidsters moet zoeken
bij de 60-plussers.

“The benefactor” kwam ik per toeval tegen en leek me niet
direct een romantische komedie. Het is verre van komisch allemaal en
laat de lijdensweg zien van de excentrieke filantroop Franny die gebukt
gaat onder wroeging en spijt. Een schuldgevoel dat hij meedraagt op het
moment dat deze miljonair betrokken raakt in een auto-ongeval samen met
een goed bevriend koppel Bobby (Dylan Baker) en Mia (Cheryl Hines). Of
hij nu de oorzaak is of niet wordt niet echt duidelijk. Dochter Olivia
(Dakota Fanning), waarmee de vrijgezel Franny een goede band heeft,
keert hem de rug toe.

5 Jaar later is de charmante, zwierig door het leven gaande
multimiljonair die energiek plannen realiseerde, herschapen in een in
zichzelf gekeerde kluizenaar die zijn dagen vult met morfine cocktails
te maken. Een verwilderde eenzaat met een uiterlijk als Gandalf the
White. Een verwaarloosde kerstman met een forse baard en een wild
kapsel. Een holbewoner die teruggetrokken leeft in zijn luxueuze grot.
Totdat Olivia terug contact met hem opneemt met de melding dat ze
terugkeert als vers getrouwde, zwangere vrouw. Franny herpakt zich en
heeft vanaf dat moment één voornemen nl. het leven van dit vers echtpaar
zo makkelijk mogelijk te maken en te ondersteunen met zijn fortuin.

Om eerlijk te zijn vond ik de acteerprestatie van Richard Gere in deze
film subliem. Een overweldigend, charismatisch personage die de
volledige film alle aandacht opeist. En zelfs op zo’n fantastische wijze
dat de rollen van Dakota Fanning en Theo James, de echtgenoot van
Olivia, bijna volledig naar de achtergrond worden verwezen. Het
personage dat Gere hier vertolkt, zwiert van de ene gemoedstoestand naar
de andere. Van flamboyante, geestdriftige bezieler van een
kinderhospitaal naar een zielig hoopje ellende. Om dan weer te herrijzen
als weldoener vol geestdrift maar wel met een getormenteerde geest. Bij
momenten kon ik niet geloven dat dit echt Gere was. Fanning’s personage
werd herleidt tot een decorstuk dat dienst doet als initiator van
Franny’s gedrag. Hetzelfde geldt voor Theo James. Alhoewel hij mij ook
aangenaam verraste.

Het acteergedeelte ziet er dus degelijk uit. Hoe zit het dan met het
verhaal op zichzelf? Tja, daar schort er toch iets. Ten eerste is het
vreselijk saai en doodsimpel. Het hele verhaal (niet de psychische
situatie) kan gerust samengevat worden met enkele beknopte zinnen. Wat
verhaal trachtte men eigenlijk te vertellen? De tragedie van verloren
vrienden en een pijnlijke revalidatie? Een demonstratie van overdreven
vrijgevigheid en opdringerigheid? De lichamelijke en geestelijke
aftakeling vanwege een verslaving? Het zat er allemaal wel in, maar de
karakterstudie domineerde. Ook bleven bepaalde vragen onbeantwoord. Was
het nu echt Franny’s fout? Vanwaar kwam dat fortuin? Verzweeg hij iets
over zijn geaardheid? En is het niet zo dat je als gefortuneerde alles
kunt kopen? Wat ik nu wel weet is dat ik “Time out of mind” ook een kans ga geven.
Post a Comment