Korte Inhoud Drie
schoolvrienden zijn aanwezig op de grootste party van het jaar waar
zich een mysterieus fenomeen manifesteert en er al snel totale chaos
uitbreekt. Hun vriendschap wordt getest en het enigste wat hun nog rest
is trachten de avond te overleven. Genre : SF Land : USA Cast : Rhys Wakefield : David Ashley Hinshaw : Jill Logan Miller : Teddy Regisseur : Dennis Iliadis
Mijn mening
You're all right man! Not like Teddy! He's a dick juicer! Na een goed uur hoopte ik ook dat thuis de lichten begonnen te flikkeren
en mijn alter ego zou verschijnen om de film af te zetten. Wat een
uitermate vervelende en immens saaie bedoening was dit uiteindelijk.
Meer dan een uur kijken naar een waarschijnlijk wel blitse houseparty
met dreunende bassen en een zichzelf te pletter zuipende jeugd, waar de
ene zich waarschijnlijk nog goddelijker vind dan de andere, werd voor
mij na een tijdje wel een beetje te veel. Het leek wel "Groundhog Day"
behalve dat de terugkeer in de tijd voor een dubbelganger zorgde. En het
ook totaal nietszeggend was en helemaal niet boeiend om te volgen.
Voor je het weet zitten de hoofdrolspelers op een houseparty waar je
alleen rondhossende en vreselijk irritant doende blitse tieners over
elkaar ziet struikelen. David (Rhys Wakefield) is de sukkel die eigenlijk de
hele party achter zijn vriendin Jill (Ashley Hinshaw) loopt te zoeken om zijn fout die
hij gemaakt heeft goed te maken. En dat de hele film lang !
Ik vind trouwens dat hij er soms erg naargeestig uitziet. Op het ene moment
heeft hij die verdwaasde blik, dan een blijkbaar innemende glimlach ,
om dan over te gaan in een gestoorde kwade blik. In "The Purge" was dit
wel van toepassing als redelijk psychisch labiel personage. Als iet of
wat naakt een reden is om een film hoog te waarderen, dan zal deze "+1"
wel enorm gewaardeerd worden, want die Melanie is een lust voor het oog.
En al zeker als haar dubbel er ook nog eens bij komt staan. De tijdsprongen naderen steeds meer de realiteit,
maar het feestje gaat onbezonnen verder. Er wordt een spelletje
fireball-tennis gespeeld waardoor een paar gordijnen in brand vliegen.
Geen nood want de sprinkler-installatie komt te hulp. De brandende
tennisbal was trouwens een akelig slechte SE.
De apotheose is het moment waarop iedereen een beetje staat te drummen met zijn alter ego in een tuinhuisje.
Ik vroeg me trouwens af hoe die hele meute die eerst voor dat podium
stond, samen met hun dubbelganger in dat kleine tuinhuisje konden. Dat
was eventjes proppen. Vreselijk en belachelijk simpel
verhaal. Goed voor tieners die de woorden kwaliteit en zinvol nog niet
hoog in hun vaandel dragen.
Uiteindelijk hoop ik dat ik nooit een tijdsprong zal meemaken dat me
terugbrengt naar het moment dat ik deze film begon te kijken.
Post a Comment