About Time (2013)

English Here ...
Genre
: Komedie/Romantiek/SF
Land : USA

Cast :
Domhnall Gleeson : Tim
Rachel McAdams : Mary
Bill Nighy : De vader

Regisseur :
Richard Curtis

Korte Inhoud
Op 21 jarige leeftijd komt Tim erachter dat hij door de tijd kan reizen. Na een teleurstellende nieuwsjaarsavond feestje, vertelt de vader van Tim dat alle mannen in hun familie deze gave bezitten. Hij kan niet de geschiedenis wijzigen, maar kan wel dingen veranderen die in zijn leven zijn gebeurd. Zo hij gaat zijn leven veranderen door te zorgen voor een vriendin. Spijtig genoeg is dit makkelijker gezegd dan gedaan. 
Mijn mening
You can't kill Hitler or shag Helen of Troy.

Komt het misschien doordat ik al een oudere rijpere leeftijd heb bereikt ? Of is het gewoonweg om dat alles in deze film perfect klopt ? Ik zet al mijn geld op het tweede want uiteindelijk vond ik het een weergaloze, fantastische en meeslepende romantische komedie. Normaal gezien heb ik een bloedhekel aan films met de combinatie romantiek en humor in vervat. Meestal is de humor van bedenkelijk niveau en dreigt alles over te hellen naar een melige tranentrekker met een voorspelbaar happy end waarbij iedereen gelukkig getrouwd is en verder lustig rondhuppelt met een vrolijk gezinde kroost achter zich aan. Op de keper beschouwd zit dit eigenlijk ook in deze film, alleen zonder het grotesk sentimenteel gehalte zoals in andere chick flicks. Zoals iemand het omschreef op IMDb "A chick flick for men".
Zo af en toe moet je je echtgenote ook eens tevreden stellen en een film kiezen waardoor ze ook eens van een gezellige filmavond kan genieten i.p.v. telkens naar zo’n zenuwslopende,bloederige en gewelddadige SF of thriller te kijken. Met veel tegenzin zoek ik dan iets op wat kan zorgen voor een gezapige filmavond. Hetgeen wat me bij “About time” overtuigde was het SF label dat het meekreeg. Uiteindelijk is dat SF gedeelte wel onmisbaar voor het gehele verhaal maar is het niet het cruciaal element wat een nazinderende indruk nalaat. Het is gewoon een prachtfilm waar je van begin af aan in wordt meegezogen en je alle emoties meebeleefd alsof je zelf centraal in het verhaal meeloopt. Tim heeft een gave die alle mannen in zijn familie bezit. Hij kan terug in de tijd gaan. Niet om de wereldgeschiedenis te veranderen (kill Hitler/shag Helen of Troy) maar om de situaties die zich in zijn persoonlijk leven voordeden een beetje bij te sturen. Hij wil het gebruiken om de liefde van zijn leven te kunnen vinden.
Het bevat enorm grappige situaties en humoristische conversaties. Ik heb bij deze film meer gelachen dan alle would-be komedies die ik de laatste maanden voorgeschoteld kreeg. Echt grappige situaties die zo herkenbaar zijn en puur overkomen. Niks geforceerd, geen ingewikkelde woordspelingen of vergezochte onbenulligheden. De conversatie in het pikkedonker restaurant dat gerund wordt door blinden. Hoe verzin je het ? Hun eerste seksavond en de manier waarop Tim telkens weer terugkeert in de tijd. De uitdrukkingen en frustraties die Tim toont bij het mee helpen uitkiezen van Mary's avondjurk. Ik begreep hem volkomen. De ontmoeting met Mary's ouders. De oneliners die van tijd tot tijd passeerden. De vreemde vrienden van Tim zoals Jay en Rory. Uncle D die op een bepaalde manier ontroerde maar tegelijkertijd hilarisch over kwam. Telkens moest ik en mijn vrouw gemoedelijk lachen hierover.
Het is enorm romantisch. God ja, dat heb je nu eenmaal in een romantische komedie. Het is zo’n romantiek waar je zelfs als man, een beetje mee kan wegdromen en ook een ietsje van gaat wegsmelten. Maar romantiek zoals het in het echte leven zich oneindig keren voordoet en niet de cliché plastieken stuiverromannetjes romantiek zoals die in alle andere films wordt gebruikt. Soms was het subtiel gebracht. Tim had zonder problemen gebruik kunnen maken van zijn gave om eens een helse nacht te beleven met Charlotte. Uiteindelijk bedankte hij daarvoor om snel terug te rennen naar Mary om haar ten huwelijk te vragen. Een symbolisch gebaar voor zijn eigen om aan te tonen dat Mary de ware is voor hem. Trouwens was die scene met het live bandje ook weer lachen geblazen.
De film heeft ook zijn ontroerende momenten. Dat zijn de momenten waarop de sticker "Opgelet voor irriterende objecten in de ogen" van toepassing is. De relatie met zijn afstandelijke vader die geleidelijk warmer en liefdevoller wordt. De zorgen over zijn zus Kit Kat. De uiteindelijk dood van zijn vader en de aparte manier waarop hij definitief afscheid neemt. Sereen, pakkend en verbluffend mooi in beeld gebracht.

De casting is perfect. Elk personage voelt levensecht aan en past in het plaatje. Zowel fysisch als mentaal. Tim is een dagdromende,soms onhandige maar gevoelige kerel. Domhnall Gleeson levert een prachtprestatie. Ik had hem niet herkend als Bill Weasley uit de Potter reeks en ook niet als Clan Techie uit Dredd. Rachel McAdams die Mary speelt is een natuurlijke schoonheid en charmeert de hele film door. Bill Nighy zet een oerdegelijke portret van de afstandelijke met gevoelens worstelende vader. Lindsey Duncan heeft geen groot aandeel, maar telkens ze in beeld komt heeft ze die uitstraling van een echt bekommerde moeder die telkens paraat staat met scherpe levenswijsheden. Tom Hollander is de arrogante Harry die op een brutale manier zijn gniffel momenten heeft. Eerlijk gezegd was er geen enkel personage dat een te zwakke vertoning weggaf.
Tenslotte vond ik de soundtrack ook nog een vermelding waard. De flarden van The Cure,Amy Winehouse,Nick Cave en Ben Folds waren stuk voor stuk een juiste bijdrage om de stemming op dat moment muzikaal te ondersteunen.

Ik heb altijd graag films gekeken. De reden waarom ik een film kijk is omdat ik een ontspannen avond wil beleven voor het scherm, waarbij ik eens hartelijk kan lachen, of in spanning op mijn nagels lig te bijten, of bijna een hartaanval krijg van het schrikken, of meeleef met bepaalde gebeurtenissen en ook eens een traantje wegpink. Dat is de reden om naar een film te kijken. En dat allemaal vond ik in deze film terug. Een topprestatie en een echte aanrader om meegesleept te worden door dit menselijk ontroerend en tegelijkertijd grappig verhaal. Maar ik twijfel er niet aan dat er genoeg zullen zijn die dit nu een compleet waardeloze snertfilm zullen vinden 


Het verdict 9 /10
Links : IMDB , Moviemeter
Share on Google Plus

About Peter Pluymers

I'm Peter, 49 years and living in Belgium. I'm married with Veronika and together we have two lovely kids , Karolien (5y) and Filip (3y) I'm a big movie-fan. That's why I created a blog on blogger. It's fun writing for it. This is the adress and here you'll find the English version. Day by day you'll see new movies being added to it. A suggestion or a correction is always welcome, since my English isn't that perfect :)
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 reacties :

Een reactie plaatsen